Ik heb erg lang in een supermarkt gewerkt.
8 jaar als teamleider en de laatste 4 als manager.
In die tijd ben ik altijd bezig geweest met hoe het beter kan.
Collega’s werden er ook echt gek van, kan ik je vertellen.
Maar het zit in mij. Ik vind mens, proces en de synergie daarvan interessant.
Wat bij mij heel lang heeft geduurd om te leren is: “Ik heb het verteld, dus vanaf nu zal het wel goed gaan.”
Dan had ik wekenlang aan een plan gewerkt om iets te verbeteren in de winkel.
Gepresenteerd, medewerkers ingeschakeld, aan de slag.
Maar dan liep het niet na de eerste week.
“Huh, maar ik heb toch verteld hoe het moest?”
Vond ik maar vreemd.
Maar dat krijg je als jonge manager.
Dan bedenk je van alles. Maar je hebt nog niet echt door hoe mensen werken.
Mensen werken namelijk in routines, vaste patronen.
En als daar iets anders in moet, dan doorbreek je dat.
Dat kost tijd, veel tijd. Zeker op een afdeling met pak em beet 100 medewerkers.
Dat is sturen, checken, sturen, checken, feedback vragen, implementeren, evalueren en weer doorvoeren.
Ik vond het maar moeilijk, snapte het toen niet.
Nu besef ik mij dat je de rust moet pakken, de tijd moet nemen.
Het is beter om in een nieuwe omgeving even de kat uit de boom te kijken.
Schrijf alles op wat je ziet, maar laat mensen vooral aan je wennen.
Als eerste denken ze namelijk: wie is die persoon?
Als ze dan aan je gewend zijn. En jij aan hen, dan weet je ook beter aan wie je wat hebt.
Je kan dan ook een betere inschatting maken van hoe je met iemand om moet gaan om zo tot verandering te komen.
Iemand die enthousiast is, die is zo mee.
Maar iemand die wat angstig is, niet zo van verandering houdt, die zul je anders mee moeten nemen.
En er is altijd tijd om te verbeteren. Als iets niet lukt, heb geduld. Te snel gaan en je zult je mensen verliezen.
En dat is zonde. Zonde als ze ofwel ontevreden raken ofwel zelfs vertrekken…
Daar gaat je kennis.
Mensen meekrijgen is misschien nog wel de grootste uitdaging van een verandering doorvoeren.
